Etappe gesponsord door
VAN DE VIJVER Wouter - OOSTERZELE
DR VANWALLEGHEM Danny - WETTEREN
AND OFF WE GOOOOOO…
Man man man… wat. een. moment.
Meer dan 100 man op post. Echt ni normaal. Mijn liefste dochter Ymke daar… fier gelijk nen pauw. De hele bende van Wellin present. Een serieuze delegatie van Levensvreugde met Merel & Björn op kop. Darts Club Lebbeke City uiteraard ook van de partij. Mijne patron van Aventus Care. Marijke, voorzitter t van het Vlaams Compostela-genootschap. Caroline van KOTK. Pelgrimsmakkers Karim & Chris. Robbie den Viking… geburen, familie… allé , te veel om op te noemen.
Ik sta daar en denk: amai… ar heb ik dat toch allemaal verdiend?
Dikke merci aan iedereen. Echt waar. Dit geeft mij vleugels. Ik vlieg naar Rome begot!
Zelfs TV Oost was daar, en Rutger van Het Laatste Nieuws. Dat worden nog straffe reportages, dat voel je zo.
Om 11u stipt: BOEM. Eerste stappen gezet. Richting Rome. Iets waar ik al maanden naartoe leef. En ineens is het daar. Geen weg meer terug. Gewoon gaan.
Afscheid nemen… ja, da blijft kak. Zeker voor mijn Katrien. Maar we weten: vanavond zien we elkaar terug in Geraardsbergen. En binnen 12 dagen in Reims. Dat helpt.
Eerste kilometers met mijn zus Lut en JC. Zalig. Beetje babbelen, lachen, alles laten bezinken. Tot in Erembodegem. En dan … Vanaf daar is ’t alleen. Echt alleen.
En weet ge? Dat voelt eigenlijk direct goed.
Zonneke op mijn kop. Rugzak op mijn lijf. En gaan. Gewoon stappen. Alsof ik het al jaren doe. Alsof ik thuiskom in dat alleen zijn.
Onderweg leer ik Teun kennen, nen Hollander op de fiets. Vier dagen eerder vertrokken uit Nijmegen, richting Pamplona. Old school hé: geen elektrische zever, geen GPS, gewoon kaarten en zijn tent. Nen echte. We spreken elkaar even, en ge voelt direct: respect.
Later op de dag zie ik hem terug op de camping in Geraardsbergen, waar ik in een trekkershut zit. Toeval bestaat niet.
Net voor Ninove kom ik dan ook nog Paul Sergooris tegen. Hoe lang is da geleden? Staan we daar ineens langs de Dender wat bij te praten. Zalig.
En dan… De Gavers.
En wie staat daar? Mijn Katrien.
Amai… zij straalt. Echt waar. Mijn dag kan al niet meer stuk. Samen gaan we eten in ’t Lorreintje. Gewoon gezellig. Gewoon wij twee. En dat is genoeg. Ik kan mijn vrouw niet genoeg bedanken dat ik dit avontuur mag aangaan. Alle respect voor haar en een welgemeende buiging.
De eerste dag? Die is voorbijgevlogen. Vol emoties. Vol warmte.
En ik besef maar één ding keihard: wa heb ik chance. Met mijn vrienden. Met al die mensen rond mij.
Maar vooral… met haar 🥰
Morgen: richting Ath.
Jaja beste mensen…
We zijn vertrokken. 🚶♂️
Reactie plaatsen
Reacties
Heel veel succes met je tocht naar Rome!
Amai, het is nog maar pas geleden dat ik je in de kouters van de Faluintjes tegenkwam en je vertelde wat je plan was. En nu is het al zover. Succes onderweg !
Amai wat een volk.. en wij konden er helaas niet bij zijn om je uit te zwaaien..😱 maar geen gebrek aan vrienden..
En direct al aan den babbel met mensen onderweg 😁😁 genoten van je eerste tocht zo te zien.. geniet van de avond met je vrouwtje en morgen begint het dan echt .. helemaal alleen starten.. doe da goe! Slopwel bertje!
Je doet het toch maar weer, veel wandelplezier,werd wel voorzichtig.
Ja, hopla …. Weer iedere avond je vlogje lezen ….. ik kijk er al naar uit ! Veel succes kozentje 😍
Veel succes mateke.
Hop naar Rome💪💪💪
You can do it👌👏
Veel succes Bert.
Hoi Bert, ook in het verre Limburg volgen we je avontuur. Veel succes he man!