ETAPPE 79 - 21/07/2026: MONTEFIASCONE - VITERBO 22KM (1.948KM)

NATIONALE (REMCO-)FEESTDAG 🇧🇪

Samen met vier Italiaanse vrienden, die net als ik onderweg zijn naar Rome, begin ik de dag met een sober ontbijtje in het klooster. Sober, maar smaakvol en meer dan voldoende om de dag goed te starten. Daarna trek ik de poort van het Monastero Clarisse San Bernardino achter me dicht en stap onder de oude stadspoorten door, waar een bord optimistisch meldt dat het nog 100 kilometer is tot de Tomba di Pietro in Rome. Volgens mijn berekeningen zijn het er toch nog minstens 113, maar ach… het einde komt stilaan in zicht. We zijn er bijna.

De dag begint meteen met een stevige klim. Boven op de Rocca dei Papi, op 633 meter hoogte, word ik beloond met een adembenemend 360 graden panorama over het Lago di Bolsena en de omliggende heuvels. Het perfecte moment om mijn trouwe reisgezel, de DJI Neo 2, nog eens de lucht in te sturen.

Terwijl ik geniet van het uitzicht, hoor ik in de verte gerommel. Donder. En ja hoor… enkele ogenblikken later vallen eindelijk nog eens een paar regendruppels. Helaas is het plezier van korte duur, want de zon herovert al snel het luchtruim.
Tegen tien uur zet ik dan toch echt koers richting mijn volgende bestemming.

Na de afdaling bereik ik enkele kilometers buiten Montefiascone een bijzonder stukje geschiedenis. Hier wandel ik geruime tijd over een authentiek gedeelte van de Romeinse heirbaan Via Cassia. De originele basaltstenen liggen er al bijna tweeduizend jaar en het voelt toch speciaal om te beseffen dat hier ooit Romeinse legioenen, kooplieden en duizenden pelgrims richting Rome trokken. Vandaag mag ik daar mijn eigen voetstappen aan toevoegen.😉

Daarna slingert de Via Francigena zich opnieuw door de uitgestrekte velden over die typische witte grindwegen, met nauwelijks een boom die schaduw biedt. De zon laat zich opnieuw van haar beste kant zien en de temperatuur klimt vrolijk mee.

Bij het binnenkomen van Viterbo voert de route eerst nog enkele kilometers door een minder aantrekkelijk voorstedelijk gebied. Mijn maag laat ondertussen duidelijk van zich horen en daar is maar één remedie voor: een stevige hamburger bij Burger King. Niet bepaald Italiaanse gastronomie, maar op zo'n moment smaakt alles.

Rond vier uur bereik ik mijn verblijf voor vandaag: opnieuw een klooster, het Monastero Clarisse San Bernardo, gelegen aan het wel erg luguber klinkende Piazza della Morta 5. Gelukkig is de sfeer een pak gezelliger dan de naam doet vermoeden. Ik krijg er een leuk mini-appartementje met alle comfort… behalve airco. 😜

Na de gebruikelijke dagelijkse rituelen is het tijd voor de tijdrit in de Tour de France. En wat een nationale feestdag wordt het! Ik zie met veel plezier hoe Remco Evenepoel de snelste tijd neerzet en opnieuw zijn klasse toont. Dat vraagt natuurlijk om een kleine viering.🍺

Ik trek nog even de stad in en trakteer mezelf op twee heerlijke Italiaanse Spritz. Om acht uur schuif ik samen met twee medepelgrims aan voor het avondmaal in het klooster. Het eten is verrassend lekker en de rode wijn vloeit rijkelijk.

Tijdens het eten maak ik kennis met Henri, een Oostenrijkse pater die hier zijn vakantie doorbrengt. Hij vertelt enthousiast dat er later op de avond een optreden zal plaatsvinden op het plein voor de kathedraal. Een lokale vereniging verzorgt de muziek.Het blijkt uiteindelijk geen muziek te zijn maar theater 🙉 Best gezellig, al begrijp ik er door het Italiaans niet zo veel van. Ik hou het snel voor bekeken.

Morgen staat er alweer iets bijzonders op het programma. Om 6.40 uur spreken we af om te luisteren naar de gezangen van de zusters. Ik ben benieuwd hoe dat zal klinken.

Tot morgen! 🚶🇮🇹🍷