ETAPPE 81 - 23/07/2026: VETRALLA - SUTRI 26KM (1.993KM)

Twee uur later dan gepland vertrek ik uit deze prachtig gelegen herberg. Tja... als je kunt genieten van een gezellig ontbijt in zo'n unieke omgeving, dan vliegt de tijd voorbij. Ik neem afscheid van Lucca, de sympathieke uitbater. Zijn charmante wederhelft ligt jammer genoeg nog te slapen, dus haar kan ik geen gedag meer zeggen. Ook van mijn twee fietspelgrims neem ik afscheid. Om 08.30 uur zet ik eindelijk de eerste stappen richting Sutri.

Lang duurt dat "eerste stappen" trouwens niet, want amper drie kilometer verder, in Tre Croci – waar ik gisteren ook al passeerde – lonkt een koffiebar. Een espresso gaat er vlot in en ik koop meteen ook twee pistolets voor onderweg. Goed voorbereid is half gewonnen.

Net buiten Vetralla kom ik terecht in een prachtig wandel- en fietspark. Het is er heerlijk rustig en de bomen houden de zon netjes op afstand. Ideale wandelomstandigheden dus. Na nog een korte stop bij Pasticceria Belli, waar ik mijn broodje soldaat maak, verandert het landschap volledig. Kilometerslang wandel ik tussen plantages van hazelnoot- en olijfbomen.

Plots duiken midden tussen de bomen twee indrukwekkende torens op. Eén ervan blijkt de klokkentoren van een oude benedictijnenkerk te zijn. Een stille getuige van de rijke geschiedenis van de streek en een mooie voorbode van Capranica, dat enkele kilometers verder ligt.

Na zestien kilometer bereik ik dit charmante middeleeuwse stadje. Via een lichte afdaling wandel ik het centrum binnen. Aan een van de openbare waterpunten vul ik mijn waterzak bij. Voor amper vijf cent tap je hier een liter gekoeld water. En jawel... je mag zelfs kiezen tussen plat of bruisend. Dat zouden ze bij ons ook mogen invoeren!

Hier bots ik opnieuw op mijn drie Italiaanse pelgrimsvrienden. Ze komen net uit een bar gestapt en zullen, net als ik, zondag in Rome aankomen. De kans is dus groot dat onze wegen elkaar de komende dagen nog een paar keer kruisen.

Capranica is alweer zo'n prachtig middeleeuws stadje, maar voor mij is het vandaag nog geen eindstation. Ik zet de eindsprint in. Via een lange trap daal ik af uit de stad, waarna een stevige klim over asfalt volgt. Even de kuiten wakker schudden.

Daarna stuurt de Via Francigena me opnieuw een bos in. En wat voor één! Smalle kronkelende paadjes, een kabbelend riviertje en een heerlijk frisse temperatuur. Heel even waan ik me terug in Frankrijk... of misschien toch Zwitserland. Een prachtige passage die veel te snel voorbij is.

Zodra ik het bos verlaat, is het weer de volle zon die het voor het zeggen heeft. Over een lange kiezelweg bereik ik uiteindelijk Sutri, het eindpunt van vandaag. Maar eerst nog even bergop, want het dorp ligt boven op een tufstenen heuvel. Eenmaal boven is alle moeite meteen vergeten.

Sutri straalt geschiedenis uit. Overal vind je sporen van de Etrusken en de Romeinen, waaronder een indrukwekkend Romeins amfitheater. Niet voor niets staat het op de lijst van de mooiste dorpjes van Italië. En geloof me... die titel is meer dan verdiend.

Na wat zoeken door het doolhof van smalle straatjes vind ik mijn verblijf voor vannacht. Voor amper 25 euro heb ik een gezellig appartementje midden in het historische centrum. Geen slechte deal, al zeg ik het zelf.

Eerst mag de wasmachine het zware werk doen, daarna trek ik zelf nog even het stadje in. En ja hoor... de baard is eraf! Op uitdrukkelijk verzoek van Geyske. 🙉 Ik ben benieuwd of ze me straks nog herkent.

Het was vandaag opnieuw een fantastische wandeldag. Als de laatste drie etappes van hetzelfde niveau zijn, dan mag Rome stilaan beginnen aftellen.

Tot morgen! 🚶🇮🇹🍺