Etappe gesponsord door
VAN STEEN DANNY - AALST
DE WINNE PHILIP - GIJZEGEM
LUC POTTERIE
Gisteren kreeg ik onverwacht een telefoontje van Luc. Vier jaar geleden leer ik hem kennen tijdens mijn tocht naar Santiago de Compostela. We wandelen toen een paar dagen samen en deelden meer dan eens dezelfde overnachtingsplek. Nen aangename gast. We blijven al die tijd contact houden, en kijk… nu blijkt dat Luc op amper acht kilometer van Reims woont. Hij nodigt me spontaan uit om morgen bij hem te komen dineren en overnachten. Zo’n kans laat ik natuurlijk niet liggen — dat wordt zonder twijfel een tof weerzien.
Vanmorgen is Rinka al voor zeven uur vertrokken. Zelf blijf ik nog een half uurtje liggen in dat… tja, “hok” is eigenlijk nog vriendelijk uitgedrukt. Proper is het allerminst: een wc die het niet doet en geen stromend water aan de lavabo. Dus neem ik als een “vuil manneke” de vlucht.
Mijn ontbijt neem ik in bar Longechamp, waar ik meteen ook van de gelegenheid gebruik maak om me een beetje op te frissen en de wc te gebruiken. Daarna snel weer de baan op, richting Bergnicourt.
De eerste kilometers volg ik het prachtige Canal des Ardennes. Dit kanaal, in het noordoosten van Frankrijk, verbindt het stroomgebied van de Maas met dat van de Seine. Het strekt zich uit over zo’n 88 kilometer en slingert volledig door het departement Ardennes. Rustig kabbelend water, omringd door groen — een aangename metgezel op mijn pad.
Op een bepaald moment sla ik linksaf, recht de leegte in. Niemandsland. Zover ik kan kijken: uitgestrekte velden en hier en daar een rij windmolens die statig draaien in de verte. In Avançon hou ik halt voor een picknick aan een verlaten schooltje. Geen levende ziel te bespeuren. Alleen ik, mijn gedachten, en een aarzelende zon die af en toe door de wolken breekt. Maar aan de horizon pakken donkere wolken zich samen — dreigend en onheilspellend.
Ik besluit mijn route licht aan te passen en via Tagnon te trekken. Daar bevindt zich namelijk de enige épicerie in de wijde omtrek, en ik heb dringend proviand nodig voor vanavond. Ondertussen begint het — voor de derde dag op rij — stevig te regenen. Maar zoals een wijze Noor me ooit zei tijdens mijn tocht op het Olavspad: slecht weer bestaat niet, alleen slechte kledij. En dus laat ik me niet tegenhouden.
Rond half vijf bereik ik mijn bestemming, waar de uiterst sympathieke Denise me al staat op te wachten. Ik word meteen verwelkomd met een fris, alcoholisch biertje — dat smaakt na zo’n dag. Ze biedt zelfs aan om mijn was te doen. Ongelooflijk hoe behulpzaam mensen kunnen zijn.
Buiten blijft het intussen pijpenstelen regenen, maar binnen zit ik warm en droog. En dat is wat telt.
Tot morgen.
DA: 21km
HM: 225meter
DM: 204 meter
Tot DA: 252km
Reactie plaatsen
Reacties
Ja, das waar, dat slecht weer niet bestaat, maar nondeju regen kan ne mens laten vloeken en een zonnestraaltje tovert direct ne glimlach op ne mens zijn wezen.☀️😎
T leven is zoveel mooier als de zon schijnt. Zelfs André Van Duin wist er zoveel jaar geleden ook al uit volle borst over te zingen🎶
Blijven gaan, de zon tegemoet. En je grootste zonne-energiebron komt je donderdag al verwarmen.🩷🍀
Blijven gaan, alles komt altijd "weer" goed.
Buona serata
Nath🌨
Amai gij hebt precies in t gevang geslapen?? Vanavond hopelijk een betere plaats gevonden?! Gelukkig zijn er de mooie wandelpaadjes die jou kunnen opbeuren😁 . Een goe bierke en goe eten en dan.. slopwel Bertjen!