Etappe 05 - 30/04/2026 : SEBOURG-AULNOY AYMERIES 31KM (139KM)

EEN HERT

Omstreeks 07:20 hoor ik, ergens tussen droom en werkelijkheid, een gezin dat zich klaarmaakt voor de werkdag. Er moet nog gewerkt worden. Ne mens zou het bijna vergeten.De deur slaat dicht, de wereld draait verder… en ik? Ik blijf nog efkes liggen. Prioriteiten. Een kwartier later veer ik toch recht, fris en monter als een jong veulen (of toch ongeveer). Ontbijt? Dat verdwijnt in recordtempo naar binnen. Tegen 10:00 sta ik paraat, klaar om de wereld – of toch een stukje Frankrijk – te verkennen.

Ik vertrek uit het charmante Sebourg via de GR122. Klein dorpje, nog geen 2.000 zielen, maar met grote charme. Fabrice en Marie zwaaien mij in gedachten uit.

Al snel duik ik het groen in. Serieus, dit stukje Frankrijk is een verborgen parel. Ik volg de “Sentier de Frasnoy”, een pad dat zo uit een Engelse film lijkt geplukt: hagen links, hagen rechts, en ik ertussen als verdwaalde toerist.  Dit pad heeft zijn UNESCO-label dik verdiend. 

In Frasnoy hou ik halt bij een Duits militair kerkhof. 4.477 jonge mannen liggen hier stil te wezen. Even slikken. “Allemaal iemands kind,” denk ik. En dan besef ik dat er vandaag nog altijd oorlogen zijn… Maar goed, ik wandel hier vrij rond, en dat besef maakt me ineens dubbel dankbaar.

Tijd om de sfeer weer wat lichter te maken: picknick! Aan de rand van de Forêt de Mormal – het grootste bos van de streek met zijn 9000ha– werk ik mijn lunch naar binnen. Het is al na 14:00, dus mijn maag protesteert lichtjes.

Daarna: 11 kilometer bos. Pure natuur, kronkelende paadjes en… plots: herten! Ze schieten voorbij alsof ze de trein moeten halen. Foto nemen? Vergeet het. Tegen dat ik mijn gsm vastheb, zijn ze al lang uit zicht.

Rond 18:00 kom ik lichtjes gaargekookt (merci zon) aan bij Eveline en JC. Ik krijg meteen een pastis in mijn handen geduwd. Gastvrijheid niveau: expert. Mijn was wordt gedaan – luxe! Eten moet ik zelf fixen, maar mijn zakje droogvoeding  REAL TURMAT smaakt verrassend goed. 714 kcal, bam!

Met een goed gevulde buik kruip ik onder de wol.

Saluuukes 😉