Etappe gesponsord door
GEUBELS EVI - DENDERLEEUW
IDEAAL WANDELWEER
34 gedeeld door 2… 17 graden. Als het leven altijd zo simpel was. Na dagen puffen in temperaturen boven de dertig heeft de natuur vannacht zelf de airco opgezet. Onweer, regen en vanmorgen een grijze lucht met wolken die lui door het dal drijven. Alles ligt er nat bij. Zalig! De temperatuur is gehalveerd, de lucht zit vol zuurstof en plots voelt wandelen weer als een plezier in plaats van een overlevingstocht.
Aan het ontbijt krijg ik gezelschap van Marco en zijn dochter Alice. Vader en dochter zijn samen vijf dagen onderweg door de Apennijnen. Mooi om te zien hoe ze deze tocht samen beleven. We zullen elkaar vanavond opnieuw tegenkomen in de ostello van Passo della Cisa.
Rond kwart voor acht trek ik de deur achter mij dicht. Het pad volgt grotendeels de Strada della Cisa, maar verkeer zie ik nauwelijks. Gelukkig maar, want zo kan ik volop genieten van het prachtige decor. De Apennijnen tonen zich vandaag van hun mooiste kant: eindeloze groene heuvels, bossen en vergezichten waar je nooit op uitgekeken raakt.
Ter hoogte van Cavazzola di Sopra duik ik opnieuw het bos in, richting Berceto. Zoals ondertussen stilaan de gewoonte is geworden, gaat het pad voortdurend omhoog en omlaag. Net wanneer ik denk dat de regen mij vandaag zal sparen, gaan de hemelsluizen open. Voor het eerst in lange tijd mag mijn regenjas nog eens uit de rugzak komen.
Tot in Berceto blijft het gestaag regenen. En zoals dat wel vaker gaat: net wanneer ik een terras uitkies om te schuilen, houdt de regen ermee op. Nog geen paar minuten later breekt de zon alweer door. 2 seizoenen op een voormiddag.
Ik bestel een panini en een caffè Americano en laat het mij smaken. Berceto is trouwens een gezellig dorpje, met een aangename sfeer en een mooi historisch centrum. Zo'n plaats waar je gerust wat langer zou kunnen blijven hangen.
Na de middag trek ik opnieuw op pad. Onderweg passeer ik een bord waarop staat dat Rome nog 570 kilometer verwijderd is. Of, nog beter: 190 wandeluren. Jaja… we zijn er bijna. 😄
Vanaf Berceto is het opnieuw klimmen geblazen. De hoogtemeters beginnen weer vrolijk op te lopen terwijl ik langzaam richting Passo della Cisa wandel.
Aan de Ostello della Cisa geraak ik binnen met een code uit een sleutelkastje. Even later word ik verwelkomd door Angela, de uitbaatster. Een uiterst charmante dame van nauwelijks anderhalve meter groot, maar met een persoonlijkheid die een kop groter is dan de rest.
Later op de namiddag druppelen ook Marco en Alice binnen, gevolgd door Zwitser Stefan die 15 dagen op de Via Francigena zwerft. Het wordt opnieuw een gezellige avond.
Er is alleen één klein probleempje… de boiler heeft beslist om er de brui aan te geven. Resultaat: een ijskoude douche. Aqua fresca, begot! Gelukkig heeft Angela medelijden met haar gasten en trekt ze spontaan vijf euro van de overnachting af.
Allez vooruit, tis goed … 't is omdat ge zo'n braveke zijt.😜
Tot morgen! 😊
DA: 20
HM: 734
DM: 542
Reactie plaatsen
Reacties