MARMER voor in mijn keuken

De nacht bracht ik door in een soort stoomoven. Het was pokkewarm in die pelgrimsherberg. Gewoon liggen zweten, zonder zelfs maar te bewegen. Ik ben er ondertussen meer dan ooit van overtuigd: thuis moet er een degelijke airco komen. En liefst zo snel mogelijk, schatteke. 😉

Alsof de hitte nog niet genoeg was, vonden mijn medebewoners het nodig om om beurt een nachtelijke uitstap naar het toilet te maken. Je raadt het al... een heerlijke nachtrust dus. (NOT.)

Om 5.15 uur spring ik mijn bed uit. Hoe sneller ik uit die oven ben, hoe beter. Buiten wacht de frisse ochtendlucht me op. Zalig. Dat doet meteen deugd.

Ik verlaat Sarzana via gezellige, kleurrijke straatjes en wandel de eerste kilometers langs het Canale Lunense, over een prachtig nieuw aangelegd fiets- en wandelpad. Zo mag elke dag beginnen. Net na Caniparoli hou ik halt voor een eenvoudig maar smakelijk ontbijtje, waarna ik mijn tocht verderzet richting Carrara.

Carrara telt zo'n 60.000 inwoners en is wereldwijd beroemd om haar uitzonderlijke witte marmer. Al meer dan 2.000 jaar wordt hier marmer van topkwaliteit gewonnen. Eerst gebruikten de Romeinen het voor hun tempels en monumenten, later maakten kunstenaars uit de Renaissance er de mooiste beelden van.

De bekendste marmerliefhebber was zonder twijfel Michelangelo. Hij kwam persoonlijk naar de groeves om de perfecte blokken uit te kiezen voor zijn meesterwerken. De kans is trouwens groot dat ook het marmeren werkblad in jouw keuken uit deze streek afkomstig is. 😉

De indrukwekkende witte marmergroeven liggen hoog in de bergen rond de stad. Vanop afstand lijkt het soms alsof er nog sneeuw ligt, maar dat is gewoon het spierwitte marmer dat schittert in de zon.

Na Carrara gaat het opnieuw bergop, de flanken van de Apuaanse Alpen in. Dit relatief kleine gebergte is een zestigtal kilometer lang en staat volledig in het teken van de marmerwinning. De weg richting Massa slingert zich ondertussen tussen de uitgestrekte wijngaarden. Boven wacht opnieuw een prachtig uitzicht, met beneden de stad Massa en in de verte de diepblauwe Tyrreense Zee, een deel van de Middellandse Zee.

In de late namiddag bereik ik mijn overnachtingsplaats: Ostello Palazzo Nizza. Deze keer mag de wasmachine het zware werk doen. Dat is ook eens vakantie. 😄

De dag sluit ik af met een heerlijke steak bij L'Arco Della Martana. Die heeft me bijzonder goed gesmaakt en was de perfecte afsluiter van alweer een prachtige etappe op de Via Francigena.

Tot morgen! 👋