Etappe gesponsord door
VAN DEN ABBEELE FREDDY & MICHELINE - GIJZEGEM
Op weg naar San Miniato
Om 6.00 uur zit ik al op een bankje tegenover mijn ostello. De frisse ochtendlucht van 21 graden voelt zalig aan na een veel te warme nacht op de kamer. Dat zijn van die kleine dingen waar een pelgrim gelukkig van wordt.
Voor ik vertrek, spring ik nog even binnen bij de lokale bakker. Een heerlijke crèmekoek verdwijnt zonder veel moeite naar binnen. Alsof dat nog niet genoeg is, stopt de vriendelijke verkoopster me ook nog een zakje gezouten koekjes toe. "Voor onderweg," glimlacht ze. Dat laat ik me geen twee keer zeggen.
De eerste honderden meters verlopen langs een drukke weg, maar al snel sla ik af richting de kleine gehuchten Bartoloneen Molino del Topo. Plots verandert het decor volledig. Smalle bospaadjes slingeren door het groen, langs enkele vijvertjes waar de ochtendrust nog onaangeroerd lijkt. Op dit uur is wandelen puur genieten.
In Ponte a Cappiano gun ik mezelf een eerste koffiestop. Haast heb ik vandaag niet; er staan amper 22 kilometer op het programma. Ik verlaat het dorp via de prachtige 16e-eeuwse Medici-brug over het kanaal Usciana, al eeuwenlang een herkenningspunt voor reizigers en pelgrims.
Daarna gaat het verder tussen de velden. Lange, onbeschutte paden brengen me naar Fucecchio, waar het tijd is voor stop nummer twee. Een lekkere panini smaakt altijd beter als je hem onderweg hebt verdiend.
De laatste kilometers zijn van een ander kaliber. De weg klimt gestaag richting San Miniato, dat trots boven op een heuvel ligt.
Maar de inspanning wordt beloond. San Miniato is een prachtig middeleeuws stadje tussen Florence en Pisa, met gezellige straatjes, historische gebouwen en schitterende uitzichten over de Toscaanse heuvels. De Rocca di Federico IItorent hoog boven alles uit en herinnert aan het rijke verleden van de stad. Daarnaast staat San Miniato wereldwijd bekend om zijn witte truffels, die hier elk najaar uitbundig gevierd worden.
Rond 13.00 uur bereik ik mijn ostello. Alleen... de deuren gaan pas om 15.00 uur open. Gelukkig ontmoet ik Georgia, een Amerikaanse studente die hier eveneens verblijft. Ze is al binnen en nodigt me spontaan uit. Zo brengen we de wachttijd al babbelend door tot de verantwoordelijke arriveert om me officieel in te schrijven. Opnieuw zo'n fijne ontmoeting die een pelgrimstocht extra kleur geeft.
Na een welverdiende siësta trek ik nog even de stad in om wat rond te kuieren en mijn motor van nieuwe brandstof te voorzien.
En straks? Dan is het tijd om een beetje te supporteren voor die rode mannekes. ⚽🍻
Tot morgen! 🚶🇮🇹
Reactie plaatsen
Reacties
Haha, wat een heerlijk verslag Bertie!
Die crèmekoeken en panini’s vliegen er precies vlotter in dan de kilometers! 🥐 En dan nog een charmante Amerikaanse studente die de deuren voor je opent... het leven van een pelgrim in Toscane is zwaar, dat horen we precies elke dag in je verslag 😉
Wat die "rode Duvelkes" van ons betreft: ik moet nondemiljaardeju officiel mededelen dat het HELAAS 2-1 geworden is.
Aan onze supporterende outfits zal het niet gelegen hebben!!!🇧🇪⚽
Maar hey, laat het de pret niet drukken! Jij hebt vandaag wél San Miniato veroverd, dikke proficiat 😘
EN al 1.686 kilometers gestapt, k blijf het zeggen, t zou echt niet voor mij zijn🤪
Maar wel voor jou en dat pakt niemand je nog af! Geniet van die welverdiende pint (of een glas Toscaanse wijn), laad de motor maar goed op en zet die truffelneus alvast op scherp voor morgen.
Komaan maat, op naar Rome! Je bent er bijna, je bent een machine! 🚀🍻
En misschien begin je heel stillekes al te verlagen en te trachten nr je eigen bedje, de armen v je Katrientje, een goei zjat kaffe op uw eigen geweldig terras.....
Misschien....
Buonanotte, grande! 🇮🇹
Vroeg uit de veren op een frisse vrijdagochtend👍🏻 en dan weer iets extra gescoord bij de bakkerinne! Gij zijt toch ne kerel zelle! En dan alweer die Toscaanse landschappen kunnen bewonderen 🤩 toch zwaar hé in zo nen decor moeten wandelen.. 😂 maar respect da ge da zo blijft volhouden hé. Alé slopwel hé Bertjen!