Etappe gesponsord door
SPORT VLAANDEREN BRUGGE
MOOI DIE TOSCAANSE HEUVELS
Na een sober maar lekker ontbijtje, samen met een Franse Koreaan die ik ondertussen al vier dagen op rij tegenkom, was het tijd om de Lowa Renegades opnieuw te activeren. Ze beginnen stilaan even goed te weten waar ZE naartoe moeten als ikzelf.🥾🥾
De dag startte met een korte klim richting het centrum van Gambassi Terme. Daarna volgde een lange, geleidelijke afdaling over een geasfalteerd pad. Dat liep verrassend vlot. Nog beter: geregeld zorgden laaghangende bomen voor een heerlijk stukje schaduw. Terwijl de zon langzaam boven de Toscaanse heuvels uitklom, krijg ik een postkaart voorgeschoteld. Glooiende heuvels, eindeloze rijen druivenranken en hier en daar een prachtige natuurstenen hoeve, verscholen tussen het groen. Ik betrapte mezelf erop te denken: wie woont hier toch... en wat moet dat een zalige plek zijn. En tegelijk besefte ik hoeveel geluk ik heb dat ik hier gewoon doorheen mag wandelen.
Van mij mocht het gerust de hele dag bergaf blijven gaan... maar helaas, de wetten van de natuur zijn onverbiddelijk. Na elke afdaling wacht er ergens een klimmetje. Of een stevige.
Na een goeie 13 kilometer doemde San Gimignano op. Uiteraard... boven op een heuvel. Het stadje is werkelijk prachtig, met zijn middeleeuwse torens die al van ver boven het landschap uitsteken. Op deze zonnige zondag krioelde het er van de toeristen, allemaal netjes uitgedost terwijl ik er tussen liep als een bezwete pelgrim met een rugzak. Ik plofte neer op een gezellig terrasje en trakteerde mezelf – jawel – op een tweede ontbijt. Drie kwartier lang keek ik naar de voorbijtrekkende mensen. En af en toe keken zij ook eens nieuwsgierig naar die ene backpacker die precies uit de wasmachine was gekomen... zonder droogprogramma. 😜
Ondertussen heeft de zon beslist om de thermostaat nog een tikje hoger te draaien. 35 graden... en nog wat extra. En er stonden nog veertien kilometer op het programma. Tijd om weer op pad te gaan.
De namiddag bracht opnieuw het Toscane waarvoor je hier komt: glooiende paden, stoffige wegen, wijngaarden, cipressen en heel wat hoogtemeters. Mooie wandelpaden, maar de zon bleef ongenadig op mijn hoofd branden. Op de open stukken, waar geen schaduw te vinden is, vloeit het water rijkelijk naar binnen. Mijn drinkzak krijgt het even zwaar te verduren als mijn benen.
Rond vier uur bereikte ik Colle di Val d'Elsa. En ja hoor... ook alweer boven op een heuvel. Wie had iets anders verwacht? Eerst en vooral een terrasje opgezocht voor een ijskoude cola en een heerlijke gelato. Dat smaakte alsof ik de lotto gewonnen had.
Daar raakte ik aan de praat met een wel heel bijzondere man:Stuart Weber, een professionele muzikant uit Montana die in Italië is voor een optreden. Hij woont vlak bij Yellowstone National Park, een streek waar mijn schat en ik enkele jaren geleden zelf rondreisden. Meteen stof genoeg voor een gezellige babbel. Uit nieuwsgierigheid luisterde ik even naar zijn muziek. Klassieke gitaar, heel knap gebracht... al moet ik eerlijk toegeven dat het niet helemaal mijn genre is. Smaken verschillen, en dat is maar goed ook.
Na die onverwachte ontmoeting wandelde ik naar mijn ostello, net buiten het centrum. De vertrouwde avondroutine volgde: douchen, de was doen, iets zoeken om te eten en vooral... de benen wat rust gunnen.
Morgen wacht opnieuw een nieuwe etappe. Maar eerst de batterijen opladen.
Tot morgen! 🚶♂️🍦☀️
DA; 28
HM:
Reactie plaatsen
Reacties
Hey bert wat een traject hebt jij al afgelegd . We doen onze hoed af voor jou prestaties . Nog even doorbijten en dan kan je genieten samen met je vrouwtje katrien . Groetjes van de buren en nog wat courage he buurman
Amai mooie streek alweer en zo tussen die bolen door zijt ge precies ne rijke Romein op zijn oprijlaan recht uit ne film😁 maar hou het hoofd maar koel met deze temperaturen! Af en toe een terrasje is zeker geen overbodige luxe.. en toeristen genoeg om naar te kijken 😂. En dan nog nen artiest tegen het lijf lopen.. ge doet t allemaal😁 pak u vanavond maar nen extra Gelato.. ge hebt da verdiend! Slopwel Bertjen!