ARRIVEDERCI TOSCANA,
BENVENUTO LAZIO

Deze morgen trok ik, op aanraden van de dame van het toerismebureau, naar bar Pane Companatico. Het is de enige bar die al om 6 uur de deuren opent. Als eerste klant van de dag liet ik mij een heerlijk ontbijt smaken en nam ik meteen ook een panino mee voor onderweg. Dat bleek een goede keuze, want vandaag zijn er onderweg nauwelijks mogelijkheden om iets te eten of te drinken.

Na een uurtje op het gezellige terras vertrek ik richting Acquapendente. Ik laat Radicofani achter mij, een sfeervol middeleeuws bergdorp in het zuiden van Toscane, bekend om zijn indrukwekkende vesting die hoog boven de Val d'Orcia uittorent en een adembenemend uitzicht biedt. Een mooi stadje met vele gezellige pleintjes en terrasje.

De eerste kilometers gaan aangenaam bergaf. Toch is het opletten geblazen op de typische witte Toscaanse grindwegen, want uitschuiven is snel gebeurd. De route slingert zich door de prachtige Val d'Orcia, met links en rechts telkens weer fenomenale vergezichten. Toscane op zijn allermooist.

Mijn eerste stop houd ik in Borgo La Novella, een gehucht van amper drie huizen. Geen mens te bespeuren... de stilte is er haast tastbaar.

De wandeling gaat heerlijk verder tot Ponte a Rigo, waar naast een bijzonder kerkje een gezellig pelgrimshoekje is ingericht. Vanaf hier loopt het pad lange tijd naast de Via Cassia, een secundaire weg met behoorlijk wat verkeer.

Even later word ik opnieuw verrast door de gastvrijheid van de mensen hier. Op een boerenerf heeft de eigenaar een kleine rustplaats ingericht voor pelgrims, compleet met gekoelde drankjes in een mini-koelkast. Hoe behulpzaam kan een mens toch zijn?

Niet veel later steek ik de grens over tussen Toscane en Lazio.

Sinds ik op donderdag 2 juli de Passo della Cisa overstak en Toscane binnenwandelde, heb ik in vijftien dagen de volledige regio doorkruist. Toscane... wat was je prachtig! Maar eerlijk is eerlijk: ook behoorlijk vermoeiend, dankzij je eindeloze heuvels.

Net voor Acquapendente houd ik nog halt aan de enige bar op de route. Ook mijn twee Tiense wandelcollega's lessen er hun dorst met een fris drankje. Zij trekken verder naar het centrum, drie kilometer verderop op de heuvel. Ik sla linksaf en wijk anderhalve kilometer van de route af om te overnachten in Agriturismo Murera.

Een betere keuze had ik niet kunnen maken. Omdat Acquapendente volledig volzet was, beland ik uiteindelijk in een klein paradijs: een authentieke boerderij met enkele kamers voor vermoeide pelgrims en een prachtig uitzicht over de heuvels.

Bij mijn aankomst krijg ik meteen een premium Forst-bier van 66 cl in de handen geduwd. Zo'n welkom kan ik alleen maar smaken. Terwijl de wasmachine haar werk doet, kijk ik naar de Tour de France. Het is hier heerlijk rustig en straks schuif ik aan voor een lekkere maaltijd.

Morgen wandel ik naar Bolsena, waar ik een rustdag inlas. Daarna gaat het onverbiddelijk richting Rome. Zoals collega-pelgrim Bart Hardy, die deze tocht vorig jaar vanuit zijn dorp aflegde, het zo mooi zei: "Als ge op uw tenen staat, kunt ge Rome al zien liggen."

Jajajaaa... het begint nu écht te korten.

Nog een laatste weetje: noteer alvast dinsdag 11 augustus in jullie agenda. Tussen 10.00 en 11.30 uur vindt in de gebouwen van Levensvreugde de officiële chequeoverhandiging plaats. Iedereen is van harte welkom. Hapjes en drankjes staan klaar!

Tot morgen! 🚶🍺🇮🇹