Orsières

Om 06.15 uur gaat de wekker af. Ja hoor, jullie lezen het goed. Fris en monter kruip ik uit mijn slaapzak, klaar voor een nieuwe wandeldag. Eerst rustig wakker worden met een lekker ontbijtje bij de bakker achter de pelgrimsherberg. Om 08.00 uur zet ik dan eindelijk de eerste stappen. Jaja, ik neem mijn ochtenden graag op het gemak. No stress. 😉

De eerste drie kilometer verlopen nog relatief rustig. Na de oversteek van de Dranse via een metalen hangbrug die heerlijk stond te wiebelen, begint het echte werk. De aanval op de Col du Grand-Saint-Bernard is ingezet.💪

Het wordt een afwisseling van klauteren over rotsblokken, omgevallen bomen en dikke boomwortels. Niets ongewoons dus. Ondertussen winnen we gestaag hoogte. Regelmatig kruist het wandelpad de Route du Grand-Saint-Bernard, een drukke verkeersweg richting tunnel. Zelfs diep in het bos blijft het geluid van de voorbijrazende auto's aanwezig. Niet bepaald de soundtrack die je bij een bergwandeling verwacht.

Bij wegcafé Le Bonaparte stop ik even voor iets fris. Lucie, de uitbaatster, vertelt dat het verkeer in de zomermaanden nog veel drukker is. Ik ben blij dat ik daar vandaag niet getuige van ben.

Via Les Valettes, Bovernier en Sembrancher bereik ik mijn picknickplaats. Ik nestel me naast één van de vele waterbronnen die deze streek rijk is. Heerlijk fris, kraakhelder en perfect drinkbaar water. Een luxe waar we thuis soms niet meer bij stilstaan.

Tijdens de middagpauze videobel ik even met de vrienden van Industrieel Werk Levensvreugde en met Merel. Iedereen stelt het goed. Dat horen we graag. Houden zo, vrienden! 😉

Na nog een tweetal uur wandelen bereik ik Orsières. Aan de ingang van het dorp word ik verwelkomd door een groot opschrift op een schuur: "Welcome Orsières", compleet met een geel pelgrimsfiguurtje. Altijd leuk om te zien dat wandelaars hier welkom zijn.

Bij de pelgrimsherberg open ik met een toegestuurde code de deur van een eenvoudige maar meer dan bruikbare gîte. Er zijn al twee medebewoners aanwezig: een Fransman, Charel, en een Koreaan die geen woord Frans of Engels spreekt. Dat belooft interessante communicatie. 😄

Na het traditionele waske en plaske trek ik naar de enige winkel van het dorp om ontbijt en picknick voor morgen in te slaan. Onderweg raak ik aan de praat met een kranige dame van 86 jaar die hier al haar hele leven woont. Ze schat mij op 40 jaar. Dat moest ik toch even vermelden. Sommige complimenten laat je niet zomaar passeren. 😜

De dag sluit ik af met een kleine maaltijd in restaurant L'Ourson. Daarna is het tijd om richting dromenland te vertrekken... nadat dit verslagje geschreven is natuurlijk.

Tot morgen

DA: 21
HM: 800
DM: 380
tot DA: 944