Etappe gesponsord door
SURMONT GEERT & ISABELLE - OOSTENDE
A WALK IN THE PARC
Samen met de Duitser Ulrich sta ik om 07.00 uur paraat. Gelaarsd, gespoord en klaar voor vertrek. Ulrich loopt met een zelfgemaakt wandelkarretje. Een staaltje Duitse ingenieurskunst: minimalistisch, functioneel en blijkbaar verrassend efficiënt. Al kiest hij wel voor de asfaltwegen, want zijn karretje en bergpaadjes zijn geen al te gelukkig huwelijk. Zo is het gemakkelijk natuurlijk 😉
Ulrich schiet als een raket uit de startblokken. Ik hou het iets rustiger aan en stop na exact honderd meter aan de eerste open bar-pasticceria voor een koffie en een ontbijtkoek. Prioriteiten stellen noemen ze dat.
Terwijl Verrès langzaam ontwaakt, wandel ik langs het station waar de werkende mens geduldig op de trein wacht. Even later steek ik de drukke A5 over, ook wel de Autostrada della Valle d'Aosta genoemd, de snelweg die richting Courmayeur en de Mont Blanctunnel loopt.
Het pad volgt een tijdje gezapig de Dora Baltea, om vervolgens opnieuw onder de snelweg door te duiken. Via Braems wandel ik rustig verder tot ik plots op een wel erg uitnodigend pelgrimsterras bots: La Kiuva. De lokroep blijkt sterker dan mijn wandeldiscipline. Ik plof neer en bestel een panini met koffie. Op de hesp blijkt hier honing te liggen. Een combinatie waarvan ik vooraf mijn twijfels had, maar die verrassend lekker blijkt te zijn.
In Arnad hou ik halt aan de prachtige Pont d'Echallod, een typische stenen boogbrug uit 1770 met een opvallende "ezelsrug" in het midden. Zo'n brug waarvan je spontaan wat trager gaat wandelen om ze goed te bekijken.
De route slingert daarna aangenaam verder zonder al te veel klim- en daalwerk. Een verademing voor benen die ondertussen al heel wat hoogtemeters verzameld hebben. Via Hône bereik ik vervolgens het indrukwekkende Fort van Bard. Een indrukwekkend stukje geschiedenis dat hoog boven de vallei uittorent. De eerste vermeldingen dateren al van 1034 en eeuwenlang stond het bekend als een bijna onneembare vesting. Tegenwoordig kennen sommigen het misschien beter als filmlocatie uit Avengers: Age of Ultron. Van middeleeuwse soldaten naar superhelden, het fort heeft duidelijk al wat meegemaakt.😉
Daarna zet ik stevig door langs een wat minder charmante maar drukke invalsweg richting Pont-Saint-Martin. Omstreeks 14.30 uur bereik ik mijn bestemming waar het gezellige en verzorgde Ostello Saint Martin op mij wacht.
Samen met Angela Soffiati bekijk ik de planning van de komende drie dagen nog eens. We schuiven hier en daar wat met de etappes zodat de kilometers wat eerlijker verdeeld worden. Angela is bovendien zo vriendelijk om in haar beste Italiaans mijn volgende slaapplaatsen te regelen. Handig als je Italiaans zich voorlopig beperkt tot pizza, grazie en caffè.🙈
Daarna volgt het vaste ritueel: wasje, plasje, siësta, een beetje shoppen bij Conad en afsluiten met een stevige pizza. Een mens moet zijn verloren calorieën tenslotte terug aanvullen.
Het was vandaag een heerlijke, rustige wandeldag in een decor dat blijft verbazen. De Aostavallei blijft moeiteloos prachtige vergezichten, charmante dorpjes en verrassende stukjes geschiedenis uit haar mouw schudden.
Tot morgen! 🚶♂️🍕☕️🇮🇹
DA: 20
HM: 283
DM: 349
tot DA: 1.073
Reactie plaatsen
Reacties