ARRIVEDERCI ALPI

Om 05.45 uur loopt de wekker af en om 06.30 uur ben ik al op pad. Jaja, jullie lezen het goed. 😜 Het is de enige manier om de hitte een paar uur voor te blijven.

Ik neem afscheid van deze wereldvermaarde kanoclub en trek door het ontwakende Ivrea. Eerst nog snel een ontbijtje scoren samen met Robert, een Amerikaan uit Dana Point, nabij Los Angeles. Na wat foto's op Google bekeken te hebben, denk ik: daar is het ook niet slecht wonen. Robert heeft ondertussen al meer gewandeld in Europa dan in Amerika. Volgens hem wegen de eenvoudige schoonheid, de eeuwenoude geschiedenis en de charmante dorpjes ruimschoots op tegen de nationale parken van zijn thuisland. Het is al zijn tiende reis naar Europa en ook Compostela heeft hij via verschillende routes al afgestapt. Ik zou gerust eens met hem willen ruilen, zenne. 😉

Voor 3,18 euro krijg ik twee ontbijtkoeken en een koffie. Ge kunt het thuis nog niet zelf maken voor dat geld.  De eerste drie kilometer wandel ik rustig door de stad, waarna de natuur opnieuw het decor overneemt.

Ik passeer langs het Lago di Campagna, stap door mooie bossen en doorkruis alweer zo'n typisch Italiaans dorpje: Burolo. In Bollengo houd ik mijn eerste stop aan een lokale bar. Er staan dan al tien kilometer op de teller en het is nog maar negen uur. Dat is het voordeel van vroeg vertrekken.

Enkele kilometers verder, in Palazzo Canavese, vul ik mijn waterflessen aan bij een van die openbare waterstations die je hier overal tegenkomt. Voor zeven cent tap je er een liter gekoeld water, plat of bruisend. Terwijl ik sta te prutsen met wat kleingeld, komt een vriendelijke dame aanwandelen. Ze biedt spontaan aan om haar sleutel te gebruiken zodat ik gratis water kan nemen. Een mooi systeem eigenlijk: je laadt krediet op zo'n sleutel en tapt vervolgens zoveel water als je nodig hebt. Kleine dingen die een wandeldag nét dat beetje aangenamer maken.

Het parcours blijft vandaag opvallend vlak, iets waar mijn kuiten bijzonder dankbaar voor zijn. Via Piverone — waar ik oorspronkelijk zou overnachten — bereik ik het prachtige Lago di Viverone. Het meer, zo'n zes vierkante kilometer groot, ligt te schitteren in de zon en vormt een heerlijke afwisseling na dagen tussen hoge bergwanden.

Na Roppolo en Castello  rustig doorkruist te hebben, bereik ik rond 15.00 uur Cavaglià. Na 29 kilometer mag dat gerust een mooie dagtocht genoemd worden.

Daar word ik verwelkomd door Marcelino, die mij met open armen ontvangt in een piekfijn ingericht pelgrimsbureau. Hij toont mij mijn slaapplaats en aangezien het nog vroeg is, blijft er voldoende tijd over voor de dagelijkse rituelen. Zelfs een bezoekje aan de kapper kan er nog vanaf.

's Avonds werk ik een heerlijke spaghetti alle vongole naar binnen, vergezeld van een glas wijn. Daarna zoek ik tevreden mijn bed op.

Het was een aangename wandeldag. De mastodonten van bergen hebben ondertussen plaatsgemaakt voor glooiende heuvels. Ik denk dat ik stilaan mag zeggen dat ik de Alpen achter mij laat. Het was prachtig daarboven, tussen de toppen en de passen, maar nu is het tijd om Piemonte beter te leren kennen.

Arrivederci, Alpi. Benvenuto, Piemonte.

Tot morgen. 👣🍷🏔️➡️🌄

DA: 29
HM: 320
DM: 290
tot DA: 1.126