Etappe gesponsord door
DE JONGH KAREN - MARIAKERKE
20 KM’sVAN MOROILLES
Sylvette zit al gezellig aan de ontbijttafel in het kleine keukentje, terwijl JC zich buiten uitleeft in zijn groententuin. Fier als een gieter geeft hij me nog snel een rondleiding — en terecht, want alles staat er piekfijn bij. Ik maak mijn picknick klaar en verdwijn daarna naar mijn kamer om mijn rugzak te fitten. Dat gaat ondertussen bijna automatisch. Hoe snel een mens gewoontes kweekt… het is bijna verdacht.
Voor ik vertrek, geef ik op vraag van Sylvette een demonstratie met mijn DJI-speeltje. De twee 76-jarigen kijken alsof ze net buitenaards leven ontdekken. Sylvette filmt alles enthousiast met haar smartphone. Dit hebben ze duidelijk nog nooit gezien — en ik moet toegeven: hun reactie maakt het extra leuk.
De eerste kilometers volg ik La Sambre, een charmante zijrivier van de Maas die zo’n 88 kilometer door Frankrijk kronkelt. Onderweg word ik tegengehouden door een stel jongeren die meibloempjes verkopen. Voor €1,50 laat ik me overtuigen. Ach ja, als ik ze daarmee steun… waarom ook niet hé.
In Leval steek ik de ‘rue Marcel Ringeval’ over en duik opnieuw de natuur in. Ik bevind me nu in het prachtige Parc naturel régional de l’Avesnois - pays de Maroilles. Jawel, dé kaas met karakter: een roodschimmel van volle koemelk, stevig van geur en nog steviger van smaak. Echt lekker — mits je neus het aankan.
In het dorp Maroilles ligt ook het bezoekerscentrum van het park. De streek wordt gekenmerkt door bocagelandschappen: groene weiden, netjes afgebakend met heggen en bomenrijen. Niet voor niets noemt men dit gebied het “petite Suisse du Nord”. En eerlijk? Die bijnaam is volledig terecht. Ik wandel hier de hele dag door een glooiend landschap in een oase van rust… oorverdovend stil, op mijn eigen voetstappen na.
Alsof dat nog niet genoeg is, vindt vandaag ook de “20 km van Maroilles” plaats. Zo’n 5000 lopers banen zich puffend een weg door het heuvelend landschap. Langs het parcours is het één groot feest: mensen met BBQ’s, een glas wijn in de hand, muziek op de achtergrond… het lijkt wel een tuinfeest dat per ongeluk is uitgedeind over heel de regio. Ik passeer de band “We B4 Chance”, die er stevig tegenaan gaat. Ik word onderweg vrolijk aangemoedigd door toeschouwers die comfortabel in hun stoeltje zitten, te wachten op hun voorbijlopende atleten. Ik krijg bijna zin om zelf mee te lopen — bijna.
Op zo’n 7 kilometer van mijn eindbestemming verlaat ik het parcours en trek ik weer de typische wandelpaadjes in. Het gras staat hier en daar tot net onder de knie, wat het stappen iets minder elegant maakt. Maar goed, dat hoort erbij.
Rond 17u kom ik aan op mijn paardenranch bij Emanuel in Cartignies. Ik krijg een leuke kamer toegewezen, maar… geen avondmaal. Voor de tweede dag op rij wordt het dus REAL TURMAT. Vandaag staat er een pikant zakje op het menu — en verrassend genoeg smaakt het nog goed ook.
Net wanneer ik mijn verslag zit te schrijven, word ik aangenaam verrast door een videocall van “de Besties”, die ergens in Zeeland op zwier zijn. Bedankt voor het belletje dames, ’t was plezant!
Tot een volgend avontuur
DA : 24km
HM ⬆️ : 220mtr
DM ⬇️ : 162mtr
Totaal DA : 163km
Reactie plaatsen
Reacties