Etappe gesponsord door
DE COSTER GUIDO & HILDE - ST ANDRIES BRUGGE
STEVENS CHRISTIANNE - GENT
MORBIFLETTE
Ik verlaat het stille Brienne-le-Château via de Rue de l’École Militaire. Op nummer 34 ligt het museum dat volledig gewijd is aan de periode waarin Napoleon hier verbleef. Jammer genoeg openen de deuren pas om tien uur. Voor een pelgrim met vele kilometers in de benen en nog meer in het vooruitzicht is wachten geen optie. De weg roept.
De eerste kilometers richting Dienville verlopen langs de grote baan. Niet meteen het meest charmante traject, maar wel ideaal om stevig door te stappen en ritme te vinden. In Dienville maak ik een kleine omweg naar het prachtige Lac Amance. Daar raak ik aan de praat met een groepje Belgen uit Kalmthout. Al twintig jaar komen ze hier trouw terug om met hun bootje het meer op te gaan. Hun enthousiaste verhalen ademen vakantie, vrijheid en traditie — zo’n toevallige ontmoeting die een wandeldag meteen kleur geeft.
Daarna duik ik opnieuw het rustige platteland in. Een parallelweg langs de D396 slingert zich als een slang tussen velden, bossen en glooiende landschappen. Het weer toont zich vandaag een stuk vriendelijker dan gisteren, al blijft het voortdurend “vestje aan, vestje uit”. De zon speelt verstoppertje met miezerregen en frisse wind.
Ter hoogte van Jessains ontmoet ik Jean-Pierre. Hij heeft net de kerk geopend voor eventuele bezoekers wanneer hij me spontaan aanspreekt. Nog voor ik goed en wel besef wat er gebeurt, zit ik bij hem thuis — in een prachtige authentieke woning recht tegenover de kerk — aan een dampende kop koffie met een koekje erbij.
Jean-Pierre vertelt over zijn leven. Over zijn vrouw die vier jaar geleden overleed. Over zijn vijf kinderen die ondertussen verspreid wonen over heel Frankrijk. Terwijl hij praat, voel ik tussen de woorden door de stilte van een man die het gezelschap mist. Soms zijn het net die onverwachte ontmoetingen die een pelgrimstocht zoveel dieper maken dan enkel wandelen van punt A naar B.
Ik neem afscheid en trek verder tussen de wijnranken. Ook hier wordt champagne geproduceerd, iets wat je bijna vergeet tussen al die rustige wegen en kleine dorpen. Via Jaucourt en Proverville wandel ik uiteindelijk Bar-sur-Aube binnen.
Daar wacht opnieuw een bijzonder warme ontvangst. Lucienne ontvangt me hartelijk in de pastorij, terwijl Monique en Xavier instaan voor de opvang van pelgrims. Er verblijven ook nog een Engels koppel uit Shrewley, nabij Warwick, en een Frans koppel.
Na een snelle boodschap in de winkel trek ik naar restaurant Le Montagnard voor het avondeten. Ik kies voor een plaatselijke specialiteit: morbiflette. Een heerlijk stevig gerecht met aardappelen, spek, look, witte wijn en Morbierkaas uit de Jura. Die kaas herken je meteen aan de donkere horizontale lijn die door het midden loopt. Samen met een paar glazen rode wijn smaakt het werkelijk voortreffelijk — pure troost na een lange wandeldag.
Met een voldaan en rond gegeten buikje kruip ik uiteindelijk onder de lakens.
Moe maar tevreden
DA: 29
HM: 140
DM: 100
Tot DA: 453
Reactie plaatsen
Reacties
Gelukkig terug wat blauwe lucht daar!
Opnieuw mooie fotokes en horen we daar toch een vleugje van de “diepere betekenis van het “pelgrimeren””…?
Vele groetjes
N en F
Da is gelijk da we hier veel zeggen… den Bert spreekt zelfs nen hond met nen hoed op aan 😁 wat een leuke ontmoetingen. En het zonnetje is toch al wat meer van de partij!