Etappe gesponsord door
DEVOS ELENA - AALST
DE BLOCK PATRICK - GIJZEGEM
🎶HARJASALI 🎶
Lekker geslapen daar in dit licht verouderde, maar daarom niet minder gezellige chambres d’hôtes hier in Culmont. Het laatste dorpje in het departement Haute-Marne dat nog enige bekendheid geniet dankzij het spoorwegknooppunt Culmont-Chalindrey. Voor de rest is hier geen hol te beleven, net zoals in al die andere dorpjes waar ik de voorbije dagen ben doorgecruised. En eerlijk? Dat heeft ook wel iets.
Het ontbijt daar in de veranda bij Edith & JC Varney is trouwens een belevenis op zich. Druivenranken die letterlijk naar binnen groeien — ge kunt ze bijna van aan tafel plukken. Edith en JC zijn agriculteurs op rust, maar wonen uiteraard nog steeds op hun erf, dat ondertussen wordt verdergezet door één van hun twee zonen.
JC houdt zich tegenwoordig vooral bezig met het jagen op everzwijnen, die hier blijkbaar in grote getallen rondlopen. Het neerknallen van die beesten is wel streng gereglementeerd, vertelt hij mij met een lange en behoorlijk ingewikkelde uitleg. Ik heb braaf geknikt alsof ik alles begreep. Interessant was het alleszins.
Met een stevig gevulde maag vertrek ik op een licht aangepast parcours. Op aanraden van JC trek ik eerst via Chalindrey, want daar is — hou u vast — een supermarkt. In mijn slaapplaats voor deze avond is er geen diner of ontbijt en uiteraard is er daar niks van commerce.
Dus eerst halte aan de U-Express van Chalindrey. De nodige inkopen gedaan, waardoor mijn rugzak opnieuw een beetje zwaarder aanvoelt, en dan weer de natuur in. Onder een stralende zon volg ik opnieuw de GR145 doorheen het absolute niemandsland. Welgeteld één auto is mij gepasseerd, plus ene boer die druk bezig was met gras maaien. Dat vers afgereden gras ruikt heerlijk en straalde precies warmte uit. Een prachtig decor om in te wandelen.
Tot tweemaal toe word ik opgeschrikt door een wegritselende slang of adder. Eentje liep zelfs een tijdje voor mij uit. Op de valreep nog een foto kunnen nemen ook… ge moet wel goed kijken natuurlijk. 😉
Onderweg neem ik uitgebreid de tijd voor een picknick ergens op een omgevallen boomstam. Pure stilte. Ik besluit Danny VS eens op te bellen, oud-militair én ex-labo-collega. Blijkt dat hij stevig aan het werken is. Doe zo voort jongeman 😜 Het leven draait duidelijk verder… behalve hier precies. Hier lijkt de tijd ergens in 1950 te zijn blijven hangen.
Na 21 kilometer stappen onder een warme zon kom ik aan in Coublanc, waar ik een slaapplaats krijg in de mairie. Een zeer eenvoudig onderkomen: veldbedjes op zolder en… geen douche. Gelukkig mag ik gaan douchen bij de buurvrouw, Julia, die een deel van het gebouw huurt.
Nu ja… “gelukkig”.
Het was toch even slikken toen ik haar woning binnenstap. Erg proper is het daar niet. Eerder het soort interieur waarbij ge automatisch uw schoenen terug wilt aantrekken terwijl ge ze nog aanhebt. De badkamer doet daar nog een schepje bovenop. Maar goed: verstand op nul en dat water over mij laten lopen. Ik begrijp niet goed hoe iemand zo kan leven, samen met twee kinderen waarvan eentje al 18 is. Maar soit, ieder zijn leven. Ik heb Julia vriendelijk bedankt en gemaakt dat ik daar weer buiten was.
Mijn was heb ik dan netjes aan de overkant van de straat in de zon gehangen. Hier passeert toch geen hond. Letterlijk niet trouwens.
Ik slenter nog wat door de paar straatjes die Coublanc rijk is en merk hoe vredig stil het hier eigenlijk is. Geen verkeer, geen geroep, geen haast. Enkel vogels. Ik vraag mij oprecht af wat de mensen hier doen om hun dagen gevuld te krijgen. Misschien gewoon… leven. Zonder al dat gedoe.
Bon, het is alweer een mooie dag in la douce France geweest😉
En intussen wens ik mijn schat natuurlijk veel succes met haar optreden vanavond met popkoor Harjasali in CC De Steenoven in Herzele. Vandaag volledig uitverkocht — morgen zijn er blijkbaar nog een paar plaatsen vrij. Dus bij deze: met z’n allen daarheen zou ik zeggen 😉
Tot morgen
DA: 21
HM: 212
DM: 270
tot DA: 581
Reactie plaatsen
Reacties