Etappe gesponsord door
COPPIETERS VEERLE - MÖRFELDEN WALLDORF
DEPARTEMENT DE LA HAUTE SAÔNE
Ik heb niet al te best geslapen op dat zolderkamertje van de mairie van Coublanc. Het veldbedje waarop ik word neergelegd blijkt nogal aan de smalle kant. Draaien of keren is simpelweg geen optie. Ondanks verschillende nachtelijke ontwakingen trakteert mijn slaapcoach op de Garmin mij toch op een mooie slaapscore van 77 en – hou u vast – een body battery van 94. Begot… dat wil dus zeggen dat ik er volledig klaar voor ben. 💪
Bij het afscheid verschijnt Julia nog even aan haar deur die ze opensnokt zodra ze mij de houten trap hoort afdalen. Ze stopt mij een zelfgemaakt zalfje toe op basis van Consoude Lavande, dat volgens haar wonderen doet tegen zowat elke ontsteking. Toch effe googelen vooraleer ik dat goedje op mijn beentje smeer, denk ik bij mezelf. Ons Julia heeft het precies niet gemakkelijk… en toch blijft ze zo behulpzaam. Dat siert haar. Nog snel een fotootje samen, en weg zijn we… de hitte in. ☀️
Ik verlaat Coublanc via de D122, een rustige departementale weg richting Champlitte. Jammer genoeg scoor ik hier geen stempel – simpelweg omdat er gene is. Net buiten het dorp steek ik de grens over tussen het departement Haute-Marne en Haute-Saône. Het zoveelste departement moet eraan geloven. 😉 Tel ik daar de departementen bij van mijn tocht naar Santiago de Compostela vier jaar geleden, dan kan ik toch zeggen dat ik al een stevig deel van die 102 Franse departementen te voet heb doorgestrompeld. 🥾🥾
In Champlitte hou ik halt in de enige bistro die open is. De cola van 33 cl verdwijnt in grote teugen naar binnen. Ge kunt gerust zeggen dat het dorstig weer is vandaag. De temperatuur flirt vrolijk met de dertig graden.
Daarna wandel ik verder langs kleine paadjes en door gehuchtjes met namen die klinken alsof ze zo uit een oud Frans verhaal zijn geplukt: Margilley, Frânois, Achey en Delain. Kilometer na kilometer schuift het landschap voorbij, onder een zon die geen genade kent.
Voor ik mijn intrek neem op mijn eindbestemming, trakteer ik mezelf nog op een lokaal biertje in de enige bistro van Dampierre-sur-Salon.
Aangekomen in ‘Au Bon Vivant’, waar ik een kamer deel met twee Engelse wandelaars, spring ik meteen onder de douche. Dat dit na uren stappen in die hitte ongelooflijk deugd doet, hoef ik u niet te vertellen hé.
Niet veel later installeer ik mij op het gezellige terras en geniet ik van een lokaal Jura-wijntje. Jawel… we naderen stilaan de Jura. Om stipt 19.30 uur wordt het avondmaal opgediend, en ik ben benieuwd wat de pot schaft.
Voor morgen koester ik nobele plannen: vroeg vertrekken. Heel vroeg zelfs. Dat wil zeggen… vóór 08.00 uur. Ik ben benieuwd of mij dat gaat lukken. 😄
Tot morgen!
Reactie plaatsen
Reacties
Bertje, dat gaat u ze-ker lukken!!!
Respect voor wat je aan het doen bent! Laat die warme temperaturen je niet stoppen. T geeft allezins mooiere foto's: een blauwe lucht ipv ne grijze....Blijf rustig aan doen, goed drinken, en groot gelijk dat da nie altijd water moet zijn. T moet immers nog een beetje plezant blijven ook he😎🍷🍻 Geniet van het machtige uitzicht.
En je weet, je bent onze held – Rome, den bert komt eraan.
Saluti 😎