Etappe gesponsord door
SURMONT LUCIA & OLIVIER - MALDEGEM
Van Santa Cristina e Bissone naar Orio Litta
Na een heerlijke nacht in dit geairconditioneerde pelgrimshuis ben ik weer helemaal opgeladen. Ze gaan er hier precies toch op vooruit. Eerst nog een ontbijtje in de sportbar, daarna mijn rugzak ophalen en koers zetten richting Orio Litta. Het wordt een korte etappe, dus vandaag gun ik mezelf de luxe om pas om 08.00 uur te vertrekken.
Allee jong... om 07.58 uur meldt het lokale infobord van Santa Cristina e Bissone al 30 graden. 🙈 Dat belooft weer een gezellige wandeling door de oven van Noord-Italië.
Via het treinstation verlaat ik dit kleine landbouwersdorp, omringd door uitgestrekte rijst- en maïsvelden. Een tijdje volg ik de spoorlijn, in het gezelschap van een beestje dat verdacht veel weg heeft van een bever. Tenminste... ik dénk dat het een bever was. Hij liep vrolijk voor mij uit, maar telkens net iets te snel om hem op foto vast te leggen. Misschien had hij ook een strakke planning.
In Miradolo Terme houd ik mijn eerste stop om mijn watervoorraad aan te vullen. Even later, in Camporinaldo, volgt een tweede halte. In de plaatselijke supermarkt sla ik een voorraad fruit en ander lekkers in, samen met een gekoelde fles water van twee liter die meteen in mijn camelback verdwijnt. Ik schat dat ik de voorbije dagen op zo'n wandeldag vlot meer dan vijf liter water naar binnen werk. En geloof me... het is geen overbodige luxe.
Via Lambrinia bereik ik uiteindelijk Orio Litta. Daar word ik hartelijk ontvangen door Graziella, die me met zichtbaar enthousiasme een rondleiding geeft door de gîte. Alweer een prachtige pelgrimsherberg, voorzien van alles wat een vermoeide wandelaar nodig heeft. Mét airco natuurlijk. De koelkast staat bovendien goed gevuld en ik krijg de vrije toestemming om erin te graaien. Mijn oog valt meteen op een stuk huisgemaakte taart. Tja... een vermoeide pelgrim moet zijn energievoorraad op peil houden, hé.
Even later meldt zich nog een tweede pelgrim aan. Tot mijn grote verbazing blijkt het Kristel uit Amsterdam te zijn. Herinner je haar nog? Ik ontmoette haar in Moutier-Haute-Pierre, tijdens etappe 31... intussen 26 dagen geleden. Hoe zot is dat? En alsof het toeval nog niet groot genoeg is: uitgerekend vandaag blaast ze 52 kaarsjes uit.
Wanneer ook Anna en Felix arriveren, trekken we met ons vieren naar de nabijgelegen bar voor het avondmaal. Vooraf maken we nog kennis met de ex-burgemeester van het dorp, een man die bekendstaat als een echte vriend van pelgrims. Het zijn net zulke ontmoetingen die deze tocht zoveel meer maken dan alleen maar wandelen.
Op papier was dit een korte etappe. In werkelijkheid was het opnieuw een dag vol warmte, toevallige weerziens, hartelijke mensen en kleine geluksmomenten.
Alweer een geslaagde dag op de mooie Via Francigena.
Tot morgen! 🚶♂️☀️🍰🍷
Reactie plaatsen
Reacties