Etappe gesponsord door
Kiné VAN DE VELDE CHRISTINE - AALST
OP PAD MET FRANK 🥾
Deze morgen vertrekken we mooi op tijd vanuit ons huisje in Port-Lesney. Na een gezellig ontbijt in open lucht rijden we richting Morre, enkele kilometers buiten Besançon. Aan de kerk worden we netjes afgezet en stipt om 09.00 uur zetten we onze eerste stappen.
Al vrijwel meteen gaat het gemeen de hoogte in. Het is duidelijk: we zitten nu volop in het departement Jura. De zachte glooiingen van de voorbije dagen maken plaats voor stevige hellingen. Via kronkelende baantjes steken we de drukke D464 over om daarna opnieuw het groen in te duiken.
We volgen weer trouw de GR145, die ons langs prachtige bospaadjes en Saône richting Mamirolle leidt. En daar wacht ons een klein mirakel. Recht tegenover ‘La Poste’ vinden we zowaar een bistro die open is én koele lokale biertjes serveert. Geen seconde twijfel: we ploffen neer op het terras en werken met veel overtuiging twee frisse pinten naar binnen. Met deze warme temperaturen smaken ze ronduit hemels.
Blijgemutst trekken Frank en ik verder. We klimmen over de Mont de Mamirolle, met een hoogte van 600 meter, waarna we de afdaling richting Foucherans inzetten. Onderweg passeren we een idyllisch kerkje waar enkele locals genieten van een gezellig familiefeestje. Pure Franse charme.
In Foucherans staan onze vrouwen ons al op te wachten. Zij hebben intussen via twee behulpzame bewoners een stempel voor mijn pelgrimsboekje weten te regelen. Alsof dat nog niet bijzonder genoeg is, komt enkele minuten later ex-burgemeester Jaqie aangereden, de felbegeerde stempel plechtig in de hand. Met de nodige gravitas en elegantie vervult hij zijn uitzonderlijke taak. Wat een ex-burgemeester allemaal niet lijden kan 😉.
Daarna keren we terug naar Port-Lesney, waar de snelstromende Loue op ons wacht. Een frisse duik voelt als pure luxe na deze stevig uitgekookte wandeldag.
De rest van de dag vullen we zoals het hoort: met een obligate apero en een heerlijke barbecue onder de deskundige leiding van Masterchef Frank. En ja… het smaakt.
De komende twee dagen verkennen we de streek verder en – uiteraard – onderwerpen we ons gewillig aan de lokale wijncultuur. Wat een pelgrim allemaal niet lijden kan.
Tot zaterdag!
DA: 17
HM: 445
DM: 265
tot DA: 674
Reactie plaatsen
Reacties
Aaaaaaah een frisse pint🍺
Dat eerste koude slokje is alsof de hitte even stilvalt. Het glas parelt van de condens, de schuimkraag blijft stevig staan, en de bitterheid van het bier snijdt net genoeg door de warmte heen om meteen verfrissend te voelen.
Je proeft het koolzuur tintelen op je tong, licht moutig, een beetje hoppig, en vooral: ijskoud. Op een terras in de zon smaakt een pint vaak beter dan ze objectief zou mogen smaken — half door het bier, half door het moment. Het geroezemoes rondom je, zonnebril op tafel, misschien een bakje nootjes erbij… dat maakt die eerste pint bijna ceremonieel.
Santé, saluti, skol🍻
Da ge da weer dik verdiend hebt, das wel duidelijk.
🍻
Ik ga mij hier ook rap e karmelietjen uitschenken sie, ge deed mij watertanden.
Nath 🍻